Groene velours met zwarte hakken

Ik had het al een hele tijd liggen, onder in mijn stoffenkast: een mooie lap groene velours.

Eens gekocht op een Stoffenspektakel voor de mooie kleur en kwaliteit,
 maar...dan kom je thuis, kom je tot bezinning en maakt je enthousiasme langzaam plaats voor gedachten als "alwéér een miskoop!!"

En omdat ik niet meer wil meedoen met die gedachten :-) ben ik van principe: we verwerken het ooit wel eens ergens in, al is het voor een make-uptasje!

Zo ook met de velours. In het boek Love at First Stich kwam ik een super jaren '50 jurkje tegen, met een hele wijde rok.
Het patroon raadde aan om en stevige, ietwat stijvere stof te gebruiken.
Perfect om met het velours dit patroon eens uit te testen!

Vanwege het winterprobleem 'het is altijd donker als ik tijd heb voor hobby's' zijn de foto's qua kleur wat minder scherp, maar het gaat om de vorm he :-)

Het bovenstuk maakte ik met zwarte tricot, Punta Di Roma, om niet de hele jurk in zware velours te hebben.

Afgewerkt met een blazertje en hoge hakken kan je zo naar een (eindejaars)feestje!

Leuk weetje: de rode stof die daar uit de wasmachine hangt te drogen (neen, geen droogkast!) is bedoeld voor hetzelfde patroontje.

Deze gaat wel een stuk soepeler vallen aan de rok, dit is ook Punta Di Roma.

Zo gaat het een minder "dramatisch en diva" effect geven dan de velours.

Maar ach, een beetje drama op zo'n eindejaars-familie-kerst-bijeenkomst-feest mag altijd, toch? :-)

Meneer Konijn voor het goede doel

We blijven hier in de popjes- en knuffelsfeer hangen...
Maar deze is voor een goed doel!

Via de website van Het Stoffenhuis kwam ik bij de "Meneer Konijn-actie", een actie van Q-music.

Dit in samenwerking met Inge Snuffel, bekend van het boek "Feest in't knutselbos", en het Stoffenhuis, waarbij je de kant-en klare pakketjes kan kopen om een konijntje te maken.

De opbrengst van de verkoop van deze pakketjes gaat naar vzw Kindergeluk.


En omdat ik absolute voorstander ben van creativiteit voor het goede doel, schafte ik mij meteen een pakketje aan met het patroontje en de stof.

De gebruiksaanwijzing is heel duidelijk en overzichtelijk, in een mum van tijd zat mijn konijntje in elkaar!

Hier komt hij piepen!

Je kan er ook voor kiezen om de afgewerkte Meneer Konijn terug te bezorgen aan Het Stoffenhuis, zij verkopen hem dan verder en schenken die opbrengst dan weer aan vzw Kindergeluk.

Ik weet nog niet wat ik ga doen, maar ik vind mijn konijntje zo lief dat ik hem toch nog nog even bij mij hou...:-)

Karlien en "de poppen van tante Hilde"

Alweer zo'n boek dat in de winkel gewoon smeekte om mee naar huis te gaan met mij...
En hoe kan ik nu neen zeggen tegen zo'n arm boek...:-)

In "de poppen van tante Hilde" wordt haarfijn uitgelegd hoe je een mooie pop in elkaar naait, met talloze variaties mogelijk en een berg leuke patroontjes voor poppekleertjes.

Het boek lag best al een tijdje thuis, tot ik besloot op een avond mij er helemaal in te gooien!

Ik vind het boek geschikt zowel voor de beginnend naaister als voor de meer ervaringsdeskundigen, alles wordt heel duidelijk uitgelegd.

Braaf volgde ik alle stappen in het boek, probeerde niet teveel "Karlien wil het snel af en werkt na een tijdje nogal slordig" te zijn.

En dit is het resultaat! :-)

Mini-me!! :-)

Nog een heeeeeel dikke merci aan mijn fotograaf Michael Smets voor de fantastische foto's!!

Gehaakte popjes weggelopen uit boek!

Dat het eventjes stil is geweest in de wereld van Karlien, is zeker geen geheim.
Gelukkig niet door onplezierige dingen, integendeel!
Onder andere getuige mogen zijn op een prachtige bruiloft en de verjaardag van Vriend stonden op het programma.

Maar nu dit allemaal achter de rug is, gaan we terug de blog-draad opnemen!

Deze week zou ik Rhune willen voorstellen, een personage uit het boek dat ik begin dit jaar schreef.
Haar vriendje Wout komt mee, ze is een beetje verlegen alleen :-)

Ik wilde al lang de karaktertjes uit het boek tot leven brengen, en na héél véél modelletjes te proberen heb ik de patroontjes maar lekker zelf bedacht.

Rhune is een klein meisje dat samen met een heleboel andere kindjes naar een kinderdagverblijf gaat.

Ze is al best een grote meid, ze kan zoals je ziet al veel zelf, kijk maar, ze doet zelf haar schoentjes aan!

Wat er verder nog gebeurd met Rhune en haar vriendjes kan je lezen in het boekje Kom je met ons spelen?

En dit is de gehaakte versie van Rhune!

Wil je meer info over het boek of de patroontjes van de popjes, laat het gerust weten!

Karlien aan de selfie

Tja, wat moet je als er niemand in de buurt is om even een paar foto's te nemen van je creaties?
Inderdaad, jezelf in de meest gekke bochten wringen om een foto van jezelf te maken! :-)
Het is dat het een hype is...:-)

Dit groene jurkje heb ik gemaakt uit een stevige tricot, eens gekocht op het Stoffenspektakel.
Het patroontje komt uit een oudere Knipmode.

Even was er twijfel of ik het jurkje zou afwerken met een beetje rode accenten (paspel aan de mouwtjes, knoopjes) maar ben uiteindelijk blij dat ik het met dit patroontje niet gedaan heb.
Wel een ideetje voor een volgende creatie...

Dit is mijn groene-jurk-selfie:

Zoals je ziet op de foto is afhankelijk van de lichtinval de jurk een mix van mosgroen en appelblauw-zeegroen.

Een simpel, maar toch gekleed jurkje rijker!

Ik recy-kleer!

Ik ben al enkele dagen serieus aan het opruimen in huis.
En telkens opnieuw verbaas ik mij over de enorme berg rommel die een mens kan verzamelen!

Meestal heb ik voor elk prulletje wel een excuus: dat rokje past niet meer, maar ik hou het bij, want wie weet doe ik nog iets met de stof, of kan ik de rits recupereren...

Zo ook met een tweedehands jurkje. Het lag eigenlijk al een paar maanden in mijn hobbykamer te wachten tot ik er iets draagbaar van zou maken.
Het oorspronkelijk model was, zelfs voor mij met mijn liefde voor retro en vintage, nogal...oubollig.
Met typische enorme pofmouwen en schouder pailletten.

Vele malen heb ik het jurkje peinzend vastgenomen, hier en daar iets losgetornd, en teruggelegd wegens te weinig inspiratie, tot het uiteindelijk helemaal uit elkaar lag.

Pas toen zag ik het licht! Na enkele malen aan elkaar zetten, terug uithalen en opnieuw beginnen is het echt leuk geworden!

Omdat ik al vrolijk bezig was met lostornen voor ik het idee kreeg een foto te maken van hoe het kleedje er oorspronkelijk uitzag, ontbreekt hier dus helaas een VOOR-foto.

Hopelijk wordt het dus goedgemaakt met de NA-foto!

Hangertje vogel uit fimo

Met het minder goede weer de laatste dagen, ben ik al helemaal in herfstsfeer.
Overal het back-to-school-thema, kaftpapier en kleurpotloden.

En daar horen ook nieuwe kleren bij natuurlijk...
Ik ben al enkele dagen bezig met ideeen opdoen voor mijn najaarsgarderobe.
Veel rondkijken op internet, rondkijken in mijn kast op zoek naar spullen die een make-over verdienen, en rondkijken tussen mijn verzameling wol, op zoek naar de juiste kleur voor een nieuw projectje.

Velen vinden het een ramp, dat de zomer op zijn einde loopt, maar stiekem kijk ik al uit naar mooie bruine herfstlaarzen, zachte poncho's en prachtige kleuren in de bomen.



Omdat ik de laatste dagen voornamelijk bezig ben geweest met bovenstaande zaken, en de voorbije weekends best druk waren, heb ik niet veel tijd gehad voor grote creaties.

Gelukkig heb ik wel even tijd gemaakt om een hangertje uit fimo te maken.
Het was lang geleden, die fimo, maar toch altijd leuk om te doen!

Na een paar keer opnieuw te beginnen en veel prullen, is dit het resultaat:

Na zo'n lange fimo-break ben ik best tevreden met het resultaat.

Na het hangertje af te bakken, heb ik het vernist met hoogglansvernis, speciaal voor fimo.

Ik vond dat het wel een beetje glans kon gebruiken.

En daarmee ben ik vertrokken, het eerste najaars-accessoire!